VR: ‘Wat jij wil, kán helemaal niet, zei iedereen’

Home / VR: ‘Wat jij wil, kán helemaal niet, zei iedereen’

Back

Als topvrouw Eske van Egerschot iets in haar hoofd heeft, dan laat ze zich niet weerhouden als ze in eerste instantie te horen krijgt dat wat zij bedenkt niet kan. De director communications en AI-specialist van full-service communicatieadviesbureau Hill+Knowlton lanceerde begin december H+K VR Tours, waarmee stakeholders op levensecht werkbezoek kunnen. “Eerder kon dit alleen met een videootje, nu beweeg je je interactief in omgevingen waar je normaal niet mag komen.”

Topvrouwen.nl spreekt op een bijzonder moment met director communications Eske van Egerschot: een uur voor het interview heeft communicatieadviesbureau Hill+Knowlton een persbericht uitgestuurd en de tekst samen met een video op social mediakanalen geplaatst. Het is de dag van de officiële lancering van de H+K VR Tours, geesteskind van Van Egerschot, bedoeld voor levensechte werkbezoeken op locatie. Hill+Knowlton – CEO Jack de Vries legt het uit in de video, waarin de kijker ‘rondloopt’ op de virtuele campus van WPP, ’s werelds grootste communicatiebureau waarvan ook Hill+Knowlton deel uitmaakt. Die campus, waar ruim 1.100 mensen werken, is nu virtueel nagebouwd, tot op detailniveau. De Vries figureert op twee manieren in de video: tijdens de korte rondleiding in de promotiefilm geeft hij uitleg in een heads up-display, terwijl zijn avatar de kijker laat weten: “Kijk gerust even rond, voel je vrij dingen aan te raken of informatie op te vragen – ik wacht op je in de coffee corner.”

De film is slechts een korte introductie in wat er in korte tijd allemaal mogelijk is geworden in Virtual Reality (VR), legt Van Egerschot uit: “Door locaties zoals fabrieken, researchcentra en hoofdkantoren gedetailleerd na te bouwen, krijg je er een kijkje in de keuken waarbij vaak meer mogelijk is dan bij een echt werkbezoek. Toen ik startte bij Hill+Knowlton werd er in de wereld van public affairs nog niets gedaan met VR. Twee jaar geleden was zo’n levensecht werkbezoek technologisch nog helemaal niet mogelijk. Toch liep ik al een tijd met de gedachte voor virtuele werkbezoeken voor een brede groep stakeholders van organisaties die van onze diensten gebruikmaken. Ik kreeg steeds te horen: ‘dat kan niet, doe het maar met een videootje.’” Van Egerschot, die als public affairs-specialist, voormalig Kamerlid en voormalig external affairs director van Danone vaak ‘lijdend voorwerp’ én organisator is geweest van werkbezoeken, houdt echter niet zo van de woorden ‘kan niet.’ Met een lach: “Als ik iets in mijn hoofd heb, wil ik het waarmaken, en dan kan ik heel gedetailleerd uitleggen hoe zo’n product eruit zou moeten zien. Het was dus vooral een kwestie van de juiste partner zoeken. Die vond ik in Mitch Manders, game developer en CEO van Grey Games: hij maakt zulke mooie games dat ik dacht: dan kun je dit ook wel bouwen. We zijn er een half jaar mee bezig geweest – dat is best lang voor productontwikkeling in onze branche. Maar nu staat het als een huis.” Kortgeleden wandelde Van Egerschot nog samen met De Vries virtueel door de hal van WPP, om de proef op de som te nemen. Je komt binnen door de draaideur, wandelt langs de balie, ziet de displays met informatie in de hal, kunt je even terugtrekken op de groene loungebanken die daar opgesteld staan. “Je ziet de campus zoals die is. Je loopt waar je wil en doet wat je wil – dankzij 360 graden video’s kun je dingen in het echt zien, door de VR-wereld kun je ze ook nog aanraken en oppakken. Het is supercool.”

Iets van de product line pakken? Geen probleem
‘Cool’ is het VR-bezoek zeker, maar een state-of-the-art-product neerzetten was het middel en niet het doel. “Wij leveren diensten en maken producten waar daadwerkelijk vraag naar is, we denken vanuit de markt. Al een aantal jaar geleden, in mijn periode als Kamerlid en als external affairs director van Danone, signaleerde ik dat stakeholders steeds minder happig zijn op werkbezoeken. Met reizen naar locatie en de daadwerkelijke presentatie ben je al snel een dag kwijt, en steeds minder mensen zijn daartoe bereid. Wilde ik Europarlementariërs laten overkomen, dan moesten die uit heel Europa overvliegen. Wát een footprint brengt dat met zich mee. Behalve dat werkbezoeken op die manier niet duurzaam zijn, zijn ze ook veel te tijdrovend. Bovendien wordt er vaak afgebeld: de agenda van politici of journalisten verandert natuurlijk à la minute als er zich een urgente kwestie aandient. Dus toen al dacht ik: wat is er nou fijner dan een werkbezoek on demand, als je tijd hebt, op een superflexibele manier.” Dat idee blies Van Egerschot nieuw leven in bij haar aantreden bij Hill+Knowlton. “Dit concept is moeilijk te ontwikkelen als je weinig ervaring hebt met werkbezoeken van journalisten, politici, lobbyisten en andere stakeholders. Voor onze clientèle is dat soort bezoeken van groot belang. Ik krijg elke keer dezelfde standaardvraag van CEO’s en/of mensen binnen organisaties die verantwoordelijk zijn voor de lobby en corporate affairs: ‘Eske, ik wil iets uitleggen, maar het lukt niet’. Op locatie praten over het bedrijf en het product, waarbij mensen virtueel aanwezig zijn, maakt dat veel makkelijker.”

Het idee achter de VR Tours is echter gecompliceerder dan slechts een beetje rondlopen. “Je kunt niet ‘plat’ een locatie laten zien: stakeholders willen van de CEO een verhaal horen dat aansluit bij hun beleving, ze willen iets leren over de historie en purpose van de onderneming, hoe de onderneming zich ontwikkelt, waar het bedrijf zich naartoe beweegt. In combinatie met VR gaat het dus om een nieuwe vorm van storytelling.” Met deze vorm van bedrijfsbezoek is er meer mogelijk dan in het echt. “Bedrijven die een VR Tour willen laten ontwikkelen, leveren vele foto’s bij ons in, heel gedetailleerd. Dat maakt het mogelijk om met software elke locatie heel gedetailleerd na te bouwen. Het kan gaan om een researchcenter waar je door een microscoop kijkt, maar ook om een groot agrobedrijf waar je in de kassen kunt rondlopen. In mijn tijd bij Danone Nutricia in Cuijk, waar babyvoeding gemaakt wordt, mocht je niet bij de product line komen, laat staan er iets vanaf halen. Met VR kan dat allemaal wél. Naargelang de klantwens kunnen er ook AI-componenten verwerkt worden in de tool. Stel dat je op een donkere, regenachtige dag een bedrijfsbezoek brengt aan een agrobedrijf, dan ervaar je die sfeer ook tijdens de tour. Je kunt het eigenlijk zo gek niet bedenken en alles kan custom made aangepast worden. We presenteren dit product nu als VR-tool voor werkbezoeken op een duurzame manier, wanneer je wilt en hoe lang je wilt. Gaandeweg leggen we uit dat afnemers van de tour de virtuele omgeving veel breder kunnen inzetten. Voor ons is het interessant hen te laten communiceren met stakeholders, zelf kunnen ze de nagebouwde locatie ook gebruiken voor onboarding of trainingsdoeleinden.”

VR, dat los van deze specifieke work tours natuurlijk al langer bestaat, blijkt een krachtige methode om informatie over te brengen. “Uit onderzoek van PwC blijkt dat informatie veel beter blijft hangen dan bij mondelinge overdracht. Mensen zijn beter gefocust, leren sneller, hebben maar liefst 275 procent meer vertrouwen in datgene wat ze geleerd of gehoord hebben en voelen zich veel meer emotioneel verbonden met die informatie. Dat is een veel positievere blik op de kracht van VR dan we normaal voorgeschoteld krijgen – meestal gaat het slechts over het gevaar aan verslaving dat rondom gaming in VR-omgevingen hangt.”

VR-verkiezingen
Van Egerschot gelooft heilig in de potentie van het product. “Of dit een gat in de markt is? Ja, dat zou zeker kunnen. Daar houden we rekening mee. We hopen dat een brede groep bedrijven de meerwaarde hiervan gaat inzien.” In de toekomst zullen de tours nog geavanceerder worden: “Ik ben ervan overtuigd dat de VR-tour, ook al is het geen puur AI-product, zich in hoog tempo zal aanpassen met meer AI-componenten en een nog bredere toepassing. We hebben bijvoorbeeld nu nog niet gekozen voor de optie om live vragen te kunnen stellen aan de CEO, omdat je dan afhankelijk bent van de bandbreedte van gebruikers. Er is niks ergers dan een mooi product dat hapert, onze voorkeur is daarom om vanuit de headset rechtstreeks naar YouTube te streamen. Dikke kans dat ook dit in de toekomst verandert, de ontwikkelingen op dit vlak gaan erg snel.”

Van Egerschot bedacht dit product al ruim vóór het uitbreken van de pandemie, maar erkent dat COVID-19 – hoe naar het virus ook is – zou kunnen werken als vliegwiel voor de introductie van de tool. “Als alles voorspoedig verloopt en er in het nieuwe jaar een start wordt gemaakt met massale vaccinaties, dan krijgt het normale leven hopelijk rond Q3 weer zijn beloop. Desondanks hebben corporates vaak letterlijk álles voor 2021 al afgezegd: beurzen, trade shows, symposia – die kunnen nu in een andere vorm doorgaan. Bij de meeste tours maken we gebruik van een geavanceerde Oculus Quest 2-headset waarvoor deelnemers een bruikleenovereenkomst tekenen, maar voor dergelijke grote groepen kun je prima cardboard headsets gebruiken.”

De repercussies van corona roepen de vraag op of deze specifieke VR-tool ook een rol gaat spelen bij de aanstaande verkiezingen van maart 2021. Van Egerschot mag daar nog niet veel over zeggen, maar schetst wel de mogelijkheden: “In normale tijden reist een politicus kriskras door het land om op drukke locaties met groepen kiezers te spreken, maar dat zit er nu even niet in. Een avatar, of dat nou een CEO is of een politicus, kan ondanks de coronarestricties op élke plaats in het land komen. Die techniek an sich is niet innovatief – dit gebeurt namelijk ook al bij TED Talks, bijvoorbeeld – maar de toepassing zou in dit geval zeker innovatief zijn. Campagnes die deels bogen op VR, waarbij er virtueel direct contact is met de kiezer, zijn niet ondenkbaar.”

Snelle ontwikkelingen, grote consequenties
Van Egerschot ziet de snelle opkomst van VR – overal ter wereld en dus ook in Nederland schieten de VR-bedrijven als paddenstoelen uit de grond – als enorme kans voor vrouwen, geheel in lijn met wat het Amerikaanse magazine The Cut onlangs schreef: in VR, women rule the world. “De gamingindustrie is historisch gezien niet erg vrouwvriendelijk, maar vrouwen verdienen desondanks hun sporen in die industrie. Wereldwijd wordt bij dergelijke bedrijven 65 procent van leidinggevende functies door vrouwen ingevuld, terwijl bij reguliere techbedrijven slechts 5 tot 15 procent van het management vrouw is.”

Zelf voelt Van Egerschot zich meer dan op haar plaats in haar rol, waarin ze stakeholder engagement, public relations en het bedenken van vernieuwende strategieën combineert met kennis van kunstmatige intelligentie en monitoring van ontwikkelingen die zich in ijltempo voltrekken – plus de maatschappelijke en zelfs democratische consequenties daarvan. “Ontwikkelingen gaan zó snel, dat je van bedrijven niet kunt verwachten dat ze de mogelijkheden en risico’s die met tech verbonden zijn zelf kunnen bijhouden. Daar hebben ze specialistische hulp bij nodig.” In die hoek zoekt Van Egerschot dan ook toekomstig succes. “Als het gaat om artificial intelligence (AI) in het algemeen, dan valt vooral op dat bedrijven niet op de hoogte zijn van wat er überhaupt mogelijk is, en dat ze – zodra ze zich gaan bezighouden met specifieke toepassingen van algoritmes, machine learning, deep learning en big data – nog niet voldoende doordrongen zijn van de grote kansen én de risico’s.” Beide kanten van die medaille zijn echter van groot belang voor de slagkracht en daarmee de toekomstbestendigheid van organisaties. “Daarom monitoren wij de impact van nieuwe technologie voor organisaties. We organiseren in samenwerking met de VU boardroomsessies met raden van bestuur en raden van commissarissen om ze bij te praten over basisprincipes en toepassingen en de impact hiervan op hun organisatie en het menselijk kapitaal, zodat ze techniek kunnen inzetten om succesvol en relevant te blijven, zonder dat ze struikelen over de grote verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt. Soms blijft de inzet van AI beperkt tot het verbeteren van logistieke stromen, maar vaak gaat het veel verder. De bijbehorende risico’s gaan dan tot op het niveau van mensenrechten. In eerste instantie lijkt dat een ver van mijn bed-show voor organisaties, maar dat is het niet – denk maar aan bias en het gevaar van uitsluiting van bepaalde groepen mensen. We maken vertaalslagen naar alle lagen en bedrijfsonderdelen, bijvoorbeeld door een goverancematrix te ontwikkelen die laat zien wie binnen de organisatie op welk moment welke check moet doen. Momenteel is de governance van organisaties nog niet voldoende ingericht voor de mogelijkheden van de toekomst. Daarom is het nuttig precies op het netvlies te hebben welke verantwoordelijkheden de raad van bestuur heeft, wat er op bordje van de commissarissen ligt, wat het managementteam en de business moeten bijdragen en waarvoor de designers van algoritmes en systemen verantwoordelijk zijn. Zo kunnen organisaties voorkomen dat AI leidt tot vergaande negatieve gevolgen, waarbij groepen mensen uitgesloten worden.”

Artikel van www.topvrouwen.n
Tekst: Nicole Gommers

De expert die aan dit artikel heeft gewerkt

Dit artikel valt onder de expertise